Schorzenia ginekologiczne u kobiet

 

17 maja 2013

|

Kategoria: Zdrowie kobiety

 
Schorzenia ginekologiczne u kobiet

Źródło: sxc.hu

Przed chorobami ginekologicznymi można się ustrzec dzięki regularnym wizytom u ginekologa oraz systematycznemu robieniu badań cytologicznych. Niestety, statystyki pokazują, że Polki bardzo rzadko odwiedzają gabinety ginekologiczne i swoje problemy ze zdrowiem zgłaszają bardzo późno.
Regularne wizyty u ginekologa powinny być czymś zupełnie naturalnym, natomiast kobiety wciąż traktują je jako czynność niepotrzebną, lub zło konieczne, zazwyczaj w przypadku, gdy zmuszą je do tego jakieś dolegliwości. Często nie zdają sobie sprawy, jakie schorzenia mogą stać się ich udręką, oraz, że odwiedzenie ginekologa może pomóc im zapobiec lub wykryć wcześniej i wyleczyć zanim będzie za późno.

Zapalenie sromu

Objawami zapalenia sromu są pieczenie, świąd, ból, zaczerwienienie skóry z białawymi nalotami, obrzęk oraz wzmożone ocieplenie okolicy, która objęta jest procesem zapalnym. Przyczyny tego schorzenia to zakażenie grzybicze, bakteryjne albo wirusowe, występujące zwykle na skutek maceracji naskórka pod wpływem wilgoci, a także otarć oraz zranień. Zapaleniom sromu sprzyjają otyłość, cukrzyca czy nietrzymanie moczu. Aby zdiagnozować chorobę, należy przeprowadzić u ginekologa badanie wymazu z pochwy.

Schorzenie leczy się maściami przeciwbakteryjnymi lub przeciwgrzybiczymi, dobranymi przez lekarza na podstawie wyników wymazu, a także leki przeciwbólowe, przeciwzapalne i przeciwświądowe. Ulgę mogą przynieść także nasiadówki z ziół. Aby ustrzec się od choroby należy dbać o higienę intymną, nosić luźną i przewiewną bieliznę. Można także zadbać o naturalną odporność środowiska pochwy wzmacniając ją specjalnymi probiotykami.

Endometrioza

Endometrioza to choroba atakująca około 15 procent kobiet w wieku rozrodczym. Z uwagi na różnorodność objawów, nie zawsze jest właściwie zdiagnozowana, a możliwy bezobjawowy przebieg choroby powoduje brak rozpoczęcia właściwego leczenia i dalszy jej rozwój. W przypadku endometriozy, zaburzenia funkcjonowania organizmu powstają w obrębie komórek błony śluzowej macicy – endometrium. W momencie, gdy zaczynają się one poza macicą, rozpoczyna się rozwój choroby.

Głównym z objawów choroby jest bolesne miesiączkowanie. Ryzyko zachorowania na endometriozę wzrasta również u kobiet, u których w rodzinie występują lub występowały takie przypadki zaburzeń. Inne alarmujące objawy to wszelkie bóle podbrzusza, nieregularne miesiączki, ból podczas stosunków płciowych, długotrwałe złe samopoczucie, permanentne zmęczenie a także problemy z zajściem w ciążę. W tej sytuacji należy bezzwłocznie zgłosić się do lekarza. Nie podjęcie procesu leczenia endometriozy prowadzi do powstania przewlekłych stanów zapalnych w obrębie jamy brzusznej.

Organizm reaguje na ten stan tworzeniem zrostów, które najczęściej zatykają jajowody, prowadząc w ten sposób do zaburzeń procesu pękaniu pęcherzyka Graafa. Ten sposób zaburzeniu ulega zarówno przebieg cyklu miesiączkowego, jak i płodność kobiety, stwarzając nie tylko problem w zajściu w ciąże, ale również jej uniknięcia przy stosowaniu naturalnych metod płodności.

Infekcje pochwy

Infekcje pochwy mogą być wywołane różnymi czynnikami. Podstawą infekcji bakteryjnych jest zaburzenie równowagi mikrobiologicznej flory pochwy. Może do niego dojść np. podczas stosowania antybiotyku, przez zmiany hormonalne, stres czy nieprawidłową higienę intymną.

Zakażenia najczęściej spowodowane są bakteriami, grzybami lub pierwotniakami. Aby zapobiec powstaniu infekcji należy prawidłowo dbać o higienę intymną, zalecane jest także stosowanie preparatów probiotycznych. Kobiety ze skłonnościami do tego typu infekcji powinny zrezygnować z używania tamponów na rzecz podpasek. W razie dolegliwości należy udać się do ginekologa, który przypisze odpowiednie leki w zależności od rodzaju i stanu infekcji.

Zapalenie przydatków

Przydatki to wspólna nazwa jajników, jajowodów i więzadeł macicy. Organy te leżą tuż przy sobie, toteż w stanach zapalnych zazwyczaj razem są objęte chorobą. Do zapalenia dochodzi najczęściej wskutek inwazji bakterii z pochwy poprzez macicę do przydatków. Najgroźniejszym powikłaniem jest bezpłodność. Zapalenie przydatków może być ostre lub przewlekłe. Przy ostrym przebiegu schorzenia występują zwykle: silny ból skurczowy w dole brzucha, wysoka temperatura, nudności, a nawet wymioty oraz upławy o nieprzyjemnym zapachu. Kobiety skarżą się na ból w czasie stosunku i podczas badania ginekologicznego.

W przewlekłej postaci tej choroby dochodzą jeszcze obfite, nieregularne lub bolesne miesiączki, bóle krzyża oraz ogólne zmęczenie. W każdym z tych przypadków kobieta powinna obowiązkowo zgłosić się na wizytę do ginekologa. Wykonane zostanie pobranie wymazu z pochwy i szyjki macicy do badania laboratoryjnego. Wykonuje się również badanie krwi i moczu. Jeśli diagnoza nie jest jednoznaczna dodatkowo wykonuje się USG narządu rodnego, a jeśli to nie wystarczy – badanie laparoskopowe. Leczenie polega zazwyczaj na kuracji antybiotykowej oraz leżeniu w łóżku. Zaleca się także lekkostrawną dietę z dużą ilością płynów. Jeśli chodzi o zapobieganie choroby najważniejsze jest dbanie o to, by nie dochodziło do oziębienia narządów miednicy mniejszej, czyli właśnie jajników i jajowodów.

Nadżerka szyjki macicy

Nadżerka szyjki macicy jest najpowszechniejszym schorzeniem kobiecych narządów płciowych. Poza dyskomfortem jaki odczuwa kobieta, nadżerka często rozwija się w ukryciu. Nie można jej lekceważyć - zaniedbana może być początkiem stanów przedrakowych. Co więcej, może być bezpośrednią przyczyną innych dolegliwości. Test Obciążeń Organizmu jest jedynym testem, który w szybki i bezbolesny sposób diagnozuje nadżerkę.

Do przyczyn powstawania nadżerki może się przyczynić uraz mechaniczny, zapalenie pochwy, infekcje wirusowe i bakteryjne oraz grzybicze. Nadżerce sprzyjają także choroby przenoszone drogą płciową oraz antykoncepcja hormonalna. Nadżerka nie zawsze daje sygnały swojej obecności. Najczęstszym są upławy, mniej lub bardziej obfite, niekiedy o nieprzyjemnym zapachu. Upławy mogą być także przyczyną powstawania stanów zapalnych i świądu. Niektóre kobiety odczuwają również ból w podbrzuszu lub okolicy lędźwiowej.  Po zgłoszeniu się do lekarza i przeprowadzeniu wyżej wspomnianego Testu Obciążeń Organizmu, eliminuje się obciążenia tym samym usuwając bezpośrednią przyczynę powstawania nadżerki.

Torbiel jajnika

Torbiel jajnika (cysta) należy do często stwierdzanych patologii ginekologicznych. Oprócz jajników torbiele mogą tworzyć się również na ściankach pochwy, na szyjce macic i na wargach sromowych. Wyglądem przypominają pęcherzyki wypełnione płynem lub krwią czy też zgrubiałą tkankę. To patologiczna przestrzeń otoczona ścianą, powstająca we wnętrzu jajnika, w jego ścianie (czasami zdarza się, że torbiel jest przytwierdzona na zewnątrz). Torbiele mogą pojawić się zarówno w jednym, jak i w dwóch jajnikach, a ich rozmiary są różne – mogą być wielkość śliwki lub nawet sporej pomarańczy.

Najczęściej okazuje się, że torbiele to zmiana łagodna, ale pojawiają się też torbiele o charakterze złośliwym, czyli nowotwór jajnika. Do najczęstszych przyczyn powstawania torbieli na jajniku zaliczyć możemy zmiany i zaburzenia hormonalne. Ten typ torbieli zazwyczaj po paru cyklach miesiączkowych samoistnie zanika. Inne torbiele rosną i bywa, że osiągają dosyć spore rozmiary. Cysty jajników (torbiele) jako schorzenie pojawiają się najczęściej u kobiet w wieku rozrodczym. Definiujemy je wtedy jako torbiele czynnościowe jajników. Z podobną sytuacją mamy do czynienia, kiedy niedojrzałe pęcherzyki Graafa przekształcają się w maleńkie torbiele i prowadzą do wielotorbielowatości.

Małe torbiele nie pozwalają na prawidłowy rozwój komórek jajowych, to z kolei jest częstą przyczyną niepłodności u kobiet. Kobieta, u której już raz zdiagnozowano torbiele jajnika, powinna liczyć się z tym, że w przyszłości cysty pojawią się po raz kolejny. Wykrycie torbieli na jajniku jest możliwe jedynie podczas badania USG przezpochwowego. Torbiele sa stosunkowo małe i bezobjawowe często nie zostają nawet zdiagnozowane i same potrafią się wchłonąć. Inne leczy się albo środkami hormonalnymi i przeciwzapalnymi, albo operacyjnie. Niestety, torbiele złośliwe często wykrywane są dosyć późno, gdyż nie dają żadnych niepokojących objawów. Są one jednak bardzo niebezpieczne; bywa, że torbiele się skręcają, pękają i powodują krwotok do otrzewnej. Jeżeli doprowadzą do ropni jajnika i uszkodzą jego tkankę, konieczne okazuje się usunięcie jajnika.

Rak jajnika

Rak jajnika to nowotwór złośliwy kobiet występujący głównie w okresie około- i po-menopauzalnym. Wywodzi się z komórek nabłonka pokrywającego jajnik . Często daje objawy dopiero w późnych stadiach. Początkowy okres rozwoju nowotworu przebiega bezobjawowo. Ponieważ objawy pojawiają się zwykle, gdy guz przekracza 7 cm, nowotwór jest zwykle wykrywany w późnym stadium. Alarmujące mogą być jednak bóle w podbrzuszu, zwiększenie obwodu brzucha, objawy ucisku na narządy sąsiednie czyli drogi moczowe czy układ pokarmowy, czy też krwawienie z pochwy.

Przyczyną powstawania tego nowotworu nie jest wciąż dobrze poznana. W części przypadków jego występowanie związane jest z predyspozycją genetyczną. Do czynników zwiększających ryzyko raka należą wiek, wczesna pierwsza miesiączka i późna menopauza, brak porodów, celibat, niepłodność, leki hormonalne oraz długotrwała obecność implantów endometriozy w nabłonku powierzchownym jajnika. Do znaczących czynników ryzyka powstawania raka jajnika należy również zaliczyć mutacje genów BRCA1 i zespół Lyncha. leczenie chirurgiczne jako leczenie podstawowe, chemioterapia jako leczenie uzupełniające i indukcyjne, radioterapia jako leczenie uzupełniające chirurgię.

Rak szyjki macicy

Rak szyjki macicy to choroba możliwa do wyleczenia, jeśli tylko zostanie wcześnie wykryta. Dlatego warto zadbać o regularne wizyty u ginekologa. Zmiany w szyjce macicy pozwala wykryć jedynie badanie cytologiczne. Pierwsza faza choroby nowotworowej przebiega bez żadnych objawów i kobieta nie zdaje sobie sprawy, że dzieje się coś złego, natomiast najczęstszym objawem raka inwazyjnego są plamienia z dróg rodnych i krwawienia po współżyciu. Gdy mikroskopowe badania wycinków z szyjki macicy dowiodą obecności raka inwazyjnego lekarz decyduje się na radioterapię, chemioterapię lub zabieg chirurgiczny.

Mięśniaki macicy

Mięśniak macicy to łagodny guz, histologicznie definiowany jako mięśniak gładkokomórkowy (leiomyoma). Jest to najczęstszy nowotwór niezłośliwy macicy, który może dotyczyć wszystkich kobiet w każdym wieku. Mimo że początkowo mięśniaki znajdujące się na ściankach macicy nie dają żadnych objawów i nie wymagają leczenia - trzeba je systematycznie kontrolować, by wciąż mieć pewność, że nie dzieje się nic niedobrego. Może się jednak okazać, że taka zmiana wymagać będzie leczenia lub nawet usunięcia.

Mięśniaki, które wywołują niewielkie objawy, leczy się farmakologicznie (środkami przeciwbólowymi czy przeciwzapalnymi), a w uzasadnionych przypadkach podaje się leki hormonalne. Ale hormony nie są lekarstwem na mięśniaki, niekiedy mogą tylko przyczynić się do ich zmniejszenia. Jeśli w związku z mięśniakami kobieta odczuwa przykre dolegliwości, lekarz zwykle doradza usunięcie operacyjne guzów. Oprócz tego sposobu, mamy do dyspozycji jeszcze jedną metodę usuwania mięśniaków macicy- embolizację. Polega ona na zamknięciu dopływu krwi do guzów. Odcięte od źródła zasilania w tlen i składniki odżywcze mięśniaki, umierają z głodu i po prostu usychają.

Zespół policystycznych jajników

Dysfunkcja jajników charakteryzująca się nadmiernym wydzielaniem hormonów androgenowych, które wywołuje hirsutyzm. Nazywany również zespołem Steina-Leventhala. Najbardziej powszechnym objawem przedmiotowym schorzenia jest hirsutyzm. Inne, często występujące objawy to wzrost masy ciała i niepłodność spowodowana zanikiem owulacji. Rozmieszczenie tkanki tłuszczowej głównie w górnej części brzucha nabiera cech androidalnych (męskich). W niektórych przypadkach obserwuje się przyrost objętości piersi i wirylizację narządów płciowych (zwiększenie rozmiarów łechtaczki itp.).

Do najbardziej przydatnych metod rozpoznania zespołu policystycznych jajników należą badania poziomów hormonu luteinizującego (LH) i hormonu folikulotropowego (FSH), a ponadto badanie stężenia testosteronu we krwi oraz ultrasonografia jajników, która może wykazać ewentualne zmiany ich struktury, pozwalając dodatkowo określić stopień zaburzeń w organizmie. W przypadku gdy hirsutyzm jest najpoważniejszym objawem podmiotowym, a niepłodność nie stanowi bezpośredniego problemu dla pacjentki, leczenie polega na powstrzymaniu, poprzez podawanie progesteronu lub doustnych hormonalnych środków antykoncepcyjnych, hormonów produkowanych przez przysadkę i jajniki. Jeśli kobieta pragnie utrzymać płodność, stosuje się leki sprzyjające owulacji. Resekcja chirurgiczna jajnika jest metodą przeznaczoną dla pacjentek, u których inne środki nie przynoszą zamierzonych rezultatów.

Choroby przenoszone drogą płciową

Choroby przenoszone drogą płciową, dawniej zwane chorobami wenerycznymi, ogólna nazwa chorób, które są przenoszone z partnera na partnera w czasie stosunku seksualnego.Do najbardziej rozpowszechnionych należą: kiła, rzęsistkowica, rzeżączka, wrzód miękki, AIDS, wątroby (typu B, C, D, E), kłykciny kończyste, wirusowe zapalenie cewki moczowej, wszawica łonowa,świerzb.

Autor:

Agata Rutkowska
 
 
Tagi: AIDS, choroby przenoszone drogą płciową, wszawica łonowa, świerzb, zapalenie sromu, choroby kobiece, wymaz z pochwy, higiena intymna kobiet

Komentarze